terminów gramatycznych online
łącznik dywiz, pauza
Cytaty
Gdy cáły wyráz na jednym wiérszu skończyć się nié może, zostawiwszy na końcu wiersza Łącznik, cała zgłoska jedna lub więcéj na drugi wiersz má się przenosić, według reguł zgłoskowaniá.
Na łączniku (-) nic się nie przestaje. Pisze się a ) na końcu wiérsza, gdzie się cáły wyráz spisać nié może.
Znamię (-) nazwane przez Kopczyńskiego łącznikiem (custos), wyraża wszędzie połączenie, nie zaś rozłączenie, oderwanie głoski, jakiego nam tu potrzeba.
U nas podobnie taki łącznik używanym bywa w piśmie i drukach, kiedy część słowa w jednym wierszu niedokończonego, na drugi wiersz przenosimy.
Czasem dla rozróżnienia znaczeń wyrazów łącznik potrzeba położyć np. Dali-Bóg! dali-Pan! pod-robić, po-drobić [...] Ponieważ nie położywszy łącznika w pierwszym słowie myśl będzie inna.
(-) Łącznik kładzie się albo przy części wyrazu, którego koniec przenosi się do drugiego wiérsza, albo służy do połączenia dwóch, lub więcéj wyrazów, nie stanowiących wyrazu złożonego […].
Łącznik jestto znak, którego używamy do połączenia rozdzielonych części wyrazów. Łącznika używamy, gdy połowę wyrazu, nie mogącego się zmieścić w końcu wiersza, na nowy wiersz przenosimy, np. do-bro-tli-wość, spra-wie-dli-wość.
( - ) Łącznik. Znaku tego używamy przy przynoszeniu wyrazów do nowego wiersza; albo do łączenia wyrazów składanych.
Łącznik (-).
§ 204. Do-bro-dziej-stwo; biało-czerwony; słownik francusko-polski; zakład chirurgiczno-medyczny.
Łącznika używamy przy rozdzielaniu wyrazów, gdy przenosimy drugą ich część do następnego wiersza. Nadto kładziemy go niekiedy i w wyrazach złożonych.
Gdy dwa słowa tworzą jeden wyraz tak że nie ma między niemi żadnego łącznika (tak zw. hyphen), n p. girasol (słonecznik), girasóes (słoneczniki).
Znaki pisarskie
(Signaes graphicos — Pontuação) [...]
Nawias - - Traço de união [...].