Słownik historyczny
terminów gramatycznych online
terminów gramatycznych online
tryb
Język:
polski
Geneza: niem. Trieb 'pęd, skłonność'
Geneza: niem. Trieb 'pęd, skłonność'
EJO 1999, 614
Definicja współczesna
Tryb. Jest na ogół definiowany jako forma reprezentacji, czyli wykładnik "prawdziwościowej" postawy mówiącego względem wypowiadanej treści. Reprezentuje on modalny składnik semantycznej struktury zdania (modus).
Cytaty
Chiński, i pobratymcze jemu: Tamboj, Tonkini, Kochinchiny nie mają Grammatyki, jako złożone z wyrazów jednozgłoskowych, nieodmieniających się przez przypadki, osoby, rodzaje, liczby, stopnie, tryby, czasy i t. p. [...].
Co się tycze trybu rozkazującego (повелительное наклоненiе), ten się właściwie nie w zdaniach głównych, lecz przydanych dopełniających używa Obacz w §. 4. Uwagi o użyciu trybów w zdaniach przydanych.
Modus Tryb (najlepiéj opuszczać, gdzie można, ten wyraz).
Tryb Modus.