terminów gramatycznych online
tryb warunkowy
Zob. tryb przypuszczający
Cytaty
Tryb warunkowy, który wyraża działanie warunkowo, to jest kiedy mówimy że działanie jakie byłoby pod warunkiem [...].
Conditionalis Warunkowy, Tryb W–, –ość.
Conditionalis Warunkowy, Tryb W–, –ość.
Warunkowy, albo Tryb warunkowy Conditionalis [War.].
Warunkowy, albo Tryb warunkowy Conditionalis [War.].
Warunkowy, albo Tryb warunkowy Conditionalis [War.].
Zestawiwszy dwa wyrazy: kupiłem i kupiłbym, widzimy dwie formy jednego słowa, dwa sposoby wyrażenia, dwa tryby. Pierwszy nazywa się trybem oznajmującym, bo wyraża, oznajmia czynność rzeczywistą; drugi nazywa się trybem warunkowym, bo wyraża czynność warunkową, która zależy od okoliczności, warunków.
Tryb warunkowy, za pomocą którego wypowiadamy czynność nie istniejącą w rzeczywistości, lecz pomyślaną, jako możliwą lub niemożliwą przy pewnych warunkach; np. skończyłbym pracę, gdybym miał więcej czasu.
Tryb warunkowy wyraża czynność pomyślaną, niezależnie od tego, czy ona w rzeczywistości istnieje lub nie; to też formy tego trybu, oprócz czynności właściwie warunkowej, wyrażać mogą inne jeszcze względy; mianowicie: życzenie, cel lub zamiar, ustępstwo i t. p.
„Pisałbym" jest tryb warunkowy (modo condicional), bo powiada, że coś mogłoby się dziać, ale jest niepewne, możliwe tylko.
Tryb warunkowy (modo condicional) tworzy się przez dodanie do bezokolicznika następujących zakończeń:
w 1. os. pojed. ia | w 1. os. mn. iamos, [...].