terminów gramatycznych online
cudzysłów
Geneza: pol. cudze słowa
Cudzysłów (supozycja, łac. suppositio). Znak graficzny ("...",<<...>>) - zaliczany z praktycznych względów do znaków przestankowych - używany do wskazywania, że zapisane pomiędzy obiema jego częściami elementy tekstowe są nazwami elementów jęz. złożonych z takich samych jednostek podstawowych, jak poza nim, czyli najczęściej do przytaczania słów.
Cytaty
Znamiona łączące. Łącznik (-); albo ( = ) znak łączący zgłoski, np. Cno-ty i na-u-ki. Nawias ( ); są-to dwa łuczki zamykające w sobie jaki znak lub wyrazy. Cudzysłów („); są dwie kreski obok siebie u początku i u końcu cudzych słów, gdy się je przytacza. Mędrzec Chilon mówi ,,Znaj siebie samego.” Odsyłacz (*), (a), (I), znak w pismie odsyłający czytelnika do takiegoż znaku.
("") Cudzysłów. Znaku tego używamy wtenczas, kiedy przytaczamy wyrazy innej osoby. Jedna część jego zaczyna, druga kończy przytoczone wyrazy […].
Używają się jeszcze w piśmie znaki, któreby można nazwać ostrzegającemi. Do tych należą: cudzysłów (кавычки или вносный знакъ), nawias (скобки или знакъ вмѣстительный), odsyłacz (выноски), i łącznik (знакъ единитный).
Cudzysłów, ( „ ” ) kładzie się na początku u dołu, a przy końcu u góry cudzych słów wiernie powtarzanych, a jeżeli ony przeciągają się na więcéj wierszy, kładzie się zwykle jeszcze przy początku każdego wiersza.
Cudzysłów od dołu kładzie się na początku zdań lub pojedynczych wyrazów, – będących wyrazami drugiéj osoby a nie téj, która je przytacza; – cudzysłów od góry - zamyka takie zdania.
Zaczynamy pismo od wielkiej litery, od której też rozpoczynamy zdanie po kropce a także po dwukropku, ale tylko w tym razie, kiedy przytaczamy mowę cudzą, zwłaszcza w cudzysłowach; wreszcie po znaku zapytania lub po wykrzykniku, jeżeli po nich zaczyna się okres.
Znaki pisarskie
(Signaes graphicos — Pontuação) [...]
Cudzysłów „ ‟ Aspas (virgulas dobradas) [...].