terminów gramatycznych online
kropka znak interp.
Znak interpunkcyjny kończący zdanie oznajmujące.
Cytaty
6ty Znak, nazywa się Kropka (Punctum). Pisze się tak . Oznacza on spuszczenie głosu i krótki wypoczynek; kładzie się w ten czas, kiedy jest myśl zupełna.
Kropka, punctum.
W piérwszém słowie pisma, i w piérwszém słowie od ustępu, chociażby ten nie po kropce ale po innym znaku pisarskim następował.
Kropka (.). Kropka oznacza najdłuższy przestanek, a głos przy niéj zupełnie się spuszcza.
Niekiedy zamiast całych wyrazów, piszą się początkowe tylko ich głoski z dodaniem kropki, która w takim razie jest znakiem skrócenia, nie zaś przestanku, np. d. (dnia), m. (miesiąca), r. b. (roku bieżącego), ś. p. (świętéj pamięci) i t. p.
Kropka (точка) kładzie się na końcu okresów pojedyńczych i złożonych.
Kropka czyli punkt, ( . ) oznacza skończenie dłuższego zdania albo okresu, a więc przestanek najdłuższy.
Po zdaniu twierdzącem lub przeczącem kładzie się kropka (.).
( . ) Punkt czyli kropka. Przy kropce głos się zupełnie zawiesza i robi się najdłuższy przestanek.
Piszemy wielką literą: a) Wyraz początkowy każdego okresu, a więc zawsze po kropce, albo też i po dwukropku, mianowicie przed przytoczeniem cudzego tekstu oraz przy wyliczeniach kategorycznych (jak w tym właśnie ustępie); w poezyi początek każdego wiersza.
Piszemy wielką literą: a) Początek każdego zdania (po kropce i dwukropku) a w poezyi każdego wiersza [...].
Kropka (.).
§ 196. Żniwo. — Dnieje. Słońce wschodzi. Żniwiarze ruszają w pole. [...].
Kropka jest najdłuższym przestankiem, a wskazuje, że myśl jest skończona. Kropkę kładzie się na końcu zdań pojedynczych i złożonych.