terminów gramatycznych online
przypadek piąty miejscowiący
Język: polski
- IV. Rozwój polskiej terminologii gramatycznej po Kopczyńskim: Kor/1961
- Mownia: Morz/1857
- Objaśnienie terminologii: Morz/1857
- Słownik, cz. I (A - O): SWil/1861
- Słownik, t. 2: H-M: SW/1900-1927
miejscownik
Cytaty
Piąty przypadek ze stosunnika wynikły, i bez niego samopasnie nieużywany, który nazwać można miejscowiący (localis), objaśnia daléj działającego i sprawę w stosunku do miejsca, oraz przedmiotu czynności; a odpowiada na pytanie w czém? w kim? przy czém i przy kim? o kim i o czém? po kim i po czém? na kim i na czém?
Przypadek piąty miejscowiący .... Przypadek siódmy, (localis).
Miejscowiący, ego, lm. e, m. gram. (Morz.), spadek szósty wyrażający miejsce, zwykle siódmym zwany. Przy ołtarzu na modlitwie i w wspołeczeństwie.
Miejscownik, a, lm. i, m. gram. ob. Miejscowiący.
Miejscownik, a, lm. i, X Miejscowiący, X Przypadek miejscowy, gram. siódmy przypadek w deklinacji.
X Miejscowiący, ego, lm. e gram. p. Miejscownik.
Obok jednak omówionych gramatyk stosujących rozmaite określenia tam, gdzie jeszcze nie było żadnego ustalonego, były i takie, które chciały wywrócić wszystkie, nawet już dawno ogólnie przyjęte. Do nich należał podręcznik A. Morzyckiego [...].
Numerus singularis — iloskaz jednoskaz, pluralis — wieloskaz, dualis — dwuskaz, casus nominativus — ktocomienny, genetivus — czyjwłaściwny, dativus — komuczynny, accusativus — cosprawialny, vocativus — wołający, instrumentalis — czemdziałaczy, localis — miejscowiący [...].