terminów gramatycznych online
kropka znak interp.
Znak interpunkcyjny kończący zdanie oznajmujące.
Cytaty
P. Jakiemi Znaczkami albo Postawkami rożnią cząstki Mowy? O. Te Znaczki są komma (la Virgule ( , ); kropka z kommą le Point avec la Virgule (;). Dwie kropki ( : ) les deux points. Kropka ( . ) Point; Znaczek Pytania ( ? ) le Point interrogatif; Znaczek Podziwienia (!) le Point Admiratif).
O znamionach pisownych [...] […] . – Kropka, czyli peryod [...] Kres czyli kropka jest znakiem najdłuższego spoczynku, ze spuszczeniem zupełnem głosu przy końcu zupełnéj myśli, np. Ucz się od niéj mądrości.
[...] Kres czyli kropka ród: na końcu okresu czyli periodu, gdzie myśl jest skończona, i gdzie się głos zupełnie spuszcza […].
Wszystkie znaki pisarskie na trzy klassy podzielić możemy:
1.na znaki uczucia (affektu): wykrzyknik (!) i znak zapytania (?).
2.na znaki rozłącznych wyobrażeń: przecinek (,), średnik (;), dwukropek (:) kropka (.) znaki opuszczonych wyrazów (:::::) nawias ( ) znak rozłączny (-) znaki innéj osoby mówiącej (=||).
3.na znaki wskazujące przypadkową okoliczność: łącznik (-) apostrof (‘) czyli wyrzutnik, cudzysłów („ “).
Kropka służy do oznaczenia myśli skończonej i zupełnej, na znak wyrazów skróconych, i t. d.
Kres, kropka jest znakiem kończącego się okresu, całkowitéj myśli, a za tym i najdłuższego przestanka.
Punkt czyli kropka wyraża, że myśl jest skończona, i kładzie się na końcu zdań pojedynczych, albo téż złożonych.
KROPKA czyli PUNKT, Kropka oznacza ze wszystkich znaków najdłuższy przestanek; powtóre kropka oznacza, że myśl jest skończona. Kropkę kładzie się: 1. Na końcu zdań pojedynczych i złożonych, np. Książka leży na stole. Bydło się pasie na łące. Wisła, która Kraków opływa, płynie przez Warszawę i wpada do morza. 2. Kropkę kładziemy jako znak skrócenia po wszystkich głoskach oznaczających całe wyrazy, jak: n. p. na przykład, i t. d. i tam dalej; i t. p. i tym podobne; Dr. Doktór; p. str. patrz stronę; t. j. to jest. 3. Po liczbach, które w wyliczaniu porządek oznaczają, np. 6. przypadek, szósty przypadek; 2. przykazanie, drugie przykazanie, itd.
Piszemy wielką literą: a) Wyraz początkowy każdego okresu, a więc zawsze po kropce, albo też i po dwukropku, mianowicie przed przytoczeniem cudzego tekstu oraz przy wyliczeniach kategorycznych (jak w tym właśnie ustępie); w poezyi początek każdego wiersza.
Piszemy wielką literą: a) Początek każdego zdania (po kropce i dwukropku) a w poezyi każdego wiersza [...].
Kropka (.).
§ 196. Żniwo. — Dnieje. Słońce wschodzi. Żniwiarze ruszają w pole. [...].
Kropka jest najdłuższym przestankiem, a wskazuje, że myśl jest skończona. Kropkę kładzie się na końcu zdań pojedynczych i złożonych.