Słownik historyczny
terminów gramatycznych online

locutio

Hasło w cytatach: lŏcūtio
Język: łaciński

Cytaty

Mowá, Sermo m. Cic. producere sermonem: in sermone iniicere. ὁ λόγος [ho lógos], ἡ Φάσις εως [hē phásis eōs], ἡ λέξις εως [hē léxis eōs]. τὸ λάλημα [tò lálēma], ἡ λαλία [sic!, powinno być: λαλιά] [hē laliá]. Lŏcūtio Cic. risus, locutio, reticentia. [...] Oratio Ciceroni est omnis locutio [...].

Mowá łácińska, Polska, etc. v. Język 2.

In reliquis locutionibus Latinos imitamur; videlicet, si Latini adiectivum praeponunt substantivo, nos etiam praeponimus; si postponunt, postponimus.

Si vero in locutione activa est Accusativus, iste: se, tunc hicce Accusativus & non nominativus vertitur in ablativum cum praepositione a vel ab, vg. active. Quilibet prout se diligit, ita amicum, diligere tenetur. Passive. Quilibet prout a se diligitur &c.