terminów gramatycznych online
kropka znak interp.
Znak interpunkcyjny kończący zdanie oznajmujące.
Cytaty
P. Jakiemi Znaczkami albo Postawkami rożnią cząstki Mowy? O. Te Znaczki są komma (la Virgule ( , ); kropka z kommą le Point avec la Virgule (;). Dwie kropki ( : ) les deux points. Kropka ( . ) Point; Znaczek Pytania ( ? ) le Point interrogatif; Znaczek Podziwienia (!) le Point Admiratif).
O znamionach pisownych [...] […] . – Kropka, czyli peryod [...] Kres czyli kropka jest znakiem najdłuższego spoczynku, ze spuszczeniem zupełnem głosu przy końcu zupełnéj myśli, np. Ucz się od niéj mądrości.
[...] Kres czyli kropka ród: na końcu okresu czyli periodu, gdzie myśl jest skończona, i gdzie się głos zupełnie spuszcza […].
Wszystkie znaki pisarskie na trzy klassy podzielić możemy:
1.na znaki uczucia (affektu): wykrzyknik (!) i znak zapytania (?).
2.na znaki rozłącznych wyobrażeń: przecinek (,), średnik (;), dwukropek (:) kropka (.) znaki opuszczonych wyrazów (:::::) nawias ( ) znak rozłączny (-) znaki innéj osoby mówiącej (=||).
3.na znaki wskazujące przypadkową okoliczność: łącznik (-) apostrof (‘) czyli wyrzutnik, cudzysłów („ “).
Kropka służy do oznaczenia myśli skończonej i zupełnej, na znak wyrazów skróconych, i t. d.
Kres, kropka jest znakiem kończącego się okresu, całkowitéj myśli, a za tym i najdłuższego przestanka.
(.) Kropka jest znakiem zakończenia myśli i dlatego wymaga dłuższéj przerwy głosu.
Niekiedy zamiast całych wyrazów, piszą się początkowe tylko ich głoski z dodaniem kropki, która w takim razie jest znakiem skrócenia, nie zaś przestanku, np. d. (dnia), m. (miesiąca), r. b. (roku bieżącego), ś. p. (świętéj pamięci) i t. p.
Kropka (точка) kładzie się na końcu okresów pojedyńczych i złożonych.
Знаки препинанія суть: 1) Запятая, przecinek (,). 2) Точка съ запятой, średnik (;). 3) Двоеточіе, dwukropek (:). 4) Точка, kropka (.), 5) Многоточіе, kilka kropek (....). 6) Знакъ восклицательный, wykrzyknik (!). 7) Знакъ вопросительный, znak pytania (?). 8) Черта или тире, pauza (–). 9) Скобки или знакъ вмѣстительный, nawias ( ). 10) Двузапятая или кавычки, cudzysłów („ ”).
Piszemy wielką literą: a) Wyraz początkowy każdego okresu, a więc zawsze po kropce, albo też i po dwukropku, mianowicie przed przytoczeniem cudzego tekstu oraz przy wyliczeniach kategorycznych (jak w tym właśnie ustępie); w poezyi początek każdego wiersza.
Piszemy wielką literą: a) Początek każdego zdania (po kropce i dwukropku) a w poezyi każdego wiersza [...].