terminów gramatycznych online
koniugacja pierwsza
Cytaty
Bywáją też ákcentem utwierdzone trzecie osoby Perfecti simplicis Conjugationem, to jest (w czásie prostym przeszłym staczánia słow) pierwszej, wtorej, i czwartej Coniugatiej.
Exemplum VERBI ACTIVUM Primae Coniugationis. Przykład słowá czyniąceg[o] pierwszej Coniugátiej.
Première Conjugaison; des verbes qui se terminent en er. Pierwsza Konjugacya; o słowách ktore się terminują ná er, jáko to chanter, śpiewáć [ʃpiewáć].
Do piérwszéj kóniugácyéj referują słowá, których tęmá to jest najpiérwszy początek jest zakóńczóny na syllábę er.
La Conjugaison est l'inflexion differente du verbe, qui donne divers tems, il y a quatre Conjugaisons régulières, comme nous verrons plus bas, après avoir donné la Conjugaison du verbe Sum. La voyelle, qui est devant le re, de l'Infinitif en donne la difference. L'Infinitif du verbe amo, est amare, aimer. Du verbe Doceo, docere, enseigner. Du verbe Lego, legere, lire. Du verbe audio, audire, entendre. La première a as, à la seconde personne du present. La seconde es. La troisième is bref. La quatrième is long.
[...]
Koniugacja jest nachylanie czyli inflexja verbi dająca różne czasy. Cztery są koniugacje regularne, jako niżej obaczemy po koniugacji słowa Sum. Vocalis, ktora jest przed syllabą re Infinitivi, czyni rożnicę między niemi. Infinitivus verbi Amo kocham, jest amare kochać; Verbi Doceo, uczę, docere, uczyć. Verbi Lego czytam, legere, czytać, Verbi Audio słyszę, audire, słyszeć. Pierwsza ma drugą osobę praesentis na as; Druga na es; Trzecia na is krotko wymawiając; Czwarta na is długo mowiąc.
PRZYKŁAD pierwszej Koniugacyi. Czas teraźniejszy. Sposob Skazujący. L. P. Ja czytam, ty czytasz, on czyta.
Czasowniki, są to słowa, któremi wyrażamy czynność lub stan osób lub rzeczy. Mają one w języku portugalskim cztery odmiany czyli konjugacje (conjugações). Do 1-ej konjugacji należą czasowniki zakończone w bezokoliczniku na ar: chamar (wołać); do 2-ej czasowniki na er: comer (jeść); do 3-ej na ir: sentir (czuć); do 4-ej zakończone na ôr: pôr (kłaść).