terminów gramatycznych online
wersał
Język: polski
Geneza: niem. Versal
- Index: Kn/1644 (I wyd. 1626)
- Ortografia: Jan/1594
- Słownik: Kn/1644 (I wyd. 1626), Kn/1643 (I wyd. 1621)
- Słownik, t. 7: T-Y: SW/1900-1927
- Słownik, tom VI. i ostatni (U-Z): L/1807–1814
Cytaty
L. [...] używáć tákiéj kréski może we wszelákim pismie, bądź łáćińskim okrągłym, bądź w Wersaléch, jáko tu, Łáská.
Wersał, Grandis litera, Plaut. Cicer. Uncialis litera, Hieronym. Inceptiva litera, Diomed. Maiusculae literae solae antiquis Romanis in usu erant, ait Lipsi. et docent monumenta, et iscriptiones vetustissimae, et libri. τὰ πηχυαῖα γράμματα [tà pēchyaîa grámmata], Cubitales litterae. Literae quadratae, Petron. i. Capiteles vulgò, Scaling. Cubitum longae literae, Plaut. Grandioribus literis scribebant tristes epistolas [...]. in Bacchidibus Plauti observavit Meursius.
Māiuscŭla litera. Wérsał.
Literis maiusculis duntaxat prisci Latini utebantur. V. Wérsał.
WERSAŁ, -u, m., WERSALIK, -u, m., WERSAŁOWA litera, wielka litera, początkowa. Dudz. 67 [...].
Wersalik, a, lm. i a. (w lm.) Wersalje, Wersał, Wersałowa litera druk. czcionka na dużą literę, zaczynająca pierwszy wiersz, rozdział; inicjał: W[ersalik] w drukarni litera wielka w każdym gatunku pisma. Mag.