Słownik historyczny
terminów gramatycznych online

adjectif

Hasło w cytatach: adiectif
Język: francuski
Dział: Morfologia (współcześnie)
  • Chapitre V. De la convenance de l'adjectif avec le substantif / Rozdział V. O stosowaniu się adiectivi cum substantivo: Fook/1768
  • O etymologii: Mal/1700
  • O pisaniu francuskim: Nał/1774
  • Principes de la Morphologie: MWG/1921
  • Słownik: Tr/1764
  • Słówko o układzie tego dzieła: Bor/1830

Cytaty

Imię jest dwojákié, jedno istotné po Fr. Substantif: drugié przyrzutné po Fr: adjectif.

Imię przydatne. Gram. ein Adjectivum, ein Beywort. Gram. un adjectif.

Przyrzutne imię. Gram. ein Adjectivum. Gram. un adjectif.

L'Adiectif doit s'accorder toujours avec son substantif en genre, en nombre, et en cas; c'est à dire, qu'il faut mettre l'adiectif en tel genre, tel nombre; et tel cas, dans le quel genre, nombre, et cas est le substantif.

[...]

Adiectivum powinno się zawsze zgadzać cum substantivo w rodzaju, spadku i liczbie; to jest: potrzeba kłaść w tym rodzaju, spadku, i liczbie, w ktorych jest substantivum.

Dod. Imie (adjectif).

Francuzi póki się trzymali łacińskiej metody, uważali spadki i nazywali z łacińska nominatif, genitif, i t. d. spostrzegłszy się później, że w ich języku nie ma spadkowania, sześć dawnych niby-spadków podciągnęli pod dzisiajsze sujet i régimes. Przymiotnik zaś jedni zowią adjectif, drudzy qualificatif, i t. d.

Parmi les noms on distingue les substantifs et les adjectifs.

[Wśród imion wyróżnia się rzeczowniki i przymiotniki.]