Historical Dictionary
of Grammatical Terms online

imię nazwa, część mowy

Language: polski
Etymology: łac. nomen
Area: Fleksja (Today)
EJO 1999, s. 395 Contemporary definition

Nomen (imię). Tradycyjnie (od starożytności) leksem odmieniający się przez przypadki, tj. w językach takich jak łacina czy polski rzeczownik, przymiotnik, zaimek i liczebnik. Na zasadzie analogii pojęcie nomen w językach nie mających kategorii fleksyjnej przypadku lub wykorzystujących ją w inny sposób (dla innych klas wyrazów) odnosi się do leksemów pełniących podobne funkcje semantyczne i syntaktyczne.

Quotations

Cała mowa składa się z dziewięciu części, 1. iest Znamka. 2. Imię, 3. Zaimek. 4. Słowo. 5. Uczestnictwo. 6. Przysłowie. 7. Przekładanie. 8. Łączenie. 9. Wkładanie

Imię iest to, co wszystkim rzeczom nadaie y wyraża nazwisko, y przed ktorym kładzie się Znamka, der, die, das, ein, eine, ein.

Imię jest trojakie: rzeczowne czyli rzeczownik, przymiotne czyli przymiotnik i liczebne czyli liczebnik.