of Grammatical Terms online
imię nazwa, część mowy
Language: polski
Etymology: łac. nomen
Nomen (imię). Tradycyjnie (od starożytności) leksem odmieniający się przez przypadki, tj. w językach takich jak łacina czy polski rzeczownik, przymiotnik, zaimek i liczebnik. Na zasadzie analogii pojęcie nomen w językach nie mających kategorii fleksyjnej przypadku lub wykorzystujących ją w inny sposób (dla innych klas wyrazów) odnosi się do leksemów pełniących podobne funkcje semantyczne i syntaktyczne.
Quotations
Naprzod imiona kończące się na in, w których się ta syllaba mowi jak Polskie en: nap: vin wino, voisin bliski, chemin droga.
Toż to czynią nástępujące imiona: gentil ozdobny, outil instrument.
Wszystek dyskurs jest komponowany z dziewiąciu części, ktore są.
Articulus, Nomen, Pronomen, Verbum, Participium, Adverbium, Praepositio, Conjunctio, Interjectio.
Artykuł, Imie, Namiestnictwo, Słowo, Uczestnictwo, Przysłowie, Prepozycya lub Przekładanie, Konjunkcya lub złączenie, Interjekcya lub Wtrącenie.
Le Nom, le Pronom, le Verbe, le Participe, l' Adverbe, le Preposition, la Conjonction, l'Interjection.
Imie jest to, co wszystkim rzeczom kładzie i wyraża nazwisko.
Imię jest trojakie: rzeczowne czyli rzeczownik, przymiotne czyli przymiotnik i liczebne czyli liczebnik.
Related terms
- adiektyw
- imie czasu
- imię (antroponim)
- imię adiectivum
- imię cudzoziemskie
- imię istotne
- *imię liczby
- imię liczebne
- imię miary
- imię pospolite
- imię przydatne
- imię przymiotne
- imię przyrzutne
- imię rzeczowne
- imię substantivum
- imię własne
- liczba (liczebnik)
- liczebnik
- przymiotnik
- rzeczownik
- rzeczownik żywotny
- substantyw